Geschiedenis
 

Een klein stukje geschiedenis:

Kupferstich nach Merian

Archeologische uitgravingen wijzen uit dat er al in de Romeinse tijd een nederzetting bestond op de berg waar nu de burcht staat. In 1910 vond de Beilsteinse wijnboer Josef Rengel ten oosten van de burcht een stenen sarcofaag uit de Frankentijd ( ongeveer 5de – 8ste eeuw ). In 1268 werd Beilstein leenbezit van de eerste landsheren van Beilstein: de landsheren Von Braunshorn, welke uitstierven door de dood van de laatste mannelijke Braunshorn in 1362.

Door het huwelijk van Lisa von Braunshorn, werden de Von Winneburgen heersers over Beilstein tussen 1363 en 1637. De laatste Winneburg geeft de burcht en het stadje als pand aan de Trierse kathedraal, welke in 1638 het leenbezit Beilstein in handen gaf van de laatste dynastie: de Von Metternichs. De Von Metternichs heersden tot de bezetting van ons gebied in 1794 door het Franse revolutionaire leger. Nadat onze streek in 1815 door het Weense Congres weer van de Franse staat afgezonderd werd, kwam het in het bezit van de Pruisen en werd einige tijd later deel van de Pruisische Rijnprovincie.

De veruit belangrijkste landsheer op Beilstein in de middeleeuwen was Johann II von Braunshorn ( ca. 1270-1347 ). In 1310 kreeg hij van de Duitse koning Heinrich VII stadsrecht. In 1310 vestigt zich een belangrijke Joodse gemeenschap en hij liet in 1310 de middeleeuwse stadsmuren bouwen. In 1316 verwierf Beilstein – voor zo’n klein plaatsje ongebruikelijk – zogenaamd koninklijk marktrecht.

Ons stukje aarde wordt dus al 2000 jaar bepaald door de bezetting van vele verschillende legers, landmachten en culturen. Alles wat wij vandaag zijn, is het resultaat van talrijke talen, kulturen en religies. Het nieuwe heeft ons steeds door elkaar geschud maar meestal heel goed gedaan.